Anouk Llaurens (FR/BE) is danser, onderzoeker, choreograaf, docent en shiatsu-beoefenaar, geïnspireerd door Oosterse filosofieën (Zen; Taoïsme) en Fernand Schirren's Rythm. Het werk Tuning Scores van Lisa Nelson in 1998 heeft haar aangezet om zich te verdiepen in mindfulness-praktijken. Ze deelt haar verwondering via zintuiglijke en intellectuele praktijken binnen diverse creatieve en academische contexten in dans en beeldende kunst in Europa. Anouk cultiveert en draagt haar smaak voor contemplatie over via interdisciplinaire onderzoeken rond de “Poetic Documentation of Lived Experience” (2013 – ...). Haar vragen richten zich op de relatie tussen poëtische ervaring, herinnering en vergeten. Ze onderzoekt erfgoed als een proces van heruitvinding in dienst van het leven via het creëren van performatieve levende documenten: The breathing archive (2016), The wave (2019), Tremor, en de online publicatie op site Replays, waarin ze dertig manieren voorstelt om Lisa Nelson's Tuning Scores toe te passen in de praktijk. Anouk onderhoudt ook een inspirerende artistieke en menselijke samenwerking met choreograaf en beeldend kunstenaar Julien Bruneau (phréatiques, 2010–heden). Ze is medeoprichter en lid van embrace, een Brussels netwerk van professionals die werken met het soma – het ervarende lichaam. Tijdens haar residentie bij Overtoon zal ze worden begeleid door Sonia Si Ahmed, Julien Bruneau en Michaëlle Grébil Liberg.

De residentie bij Overtoon zal gewijd zijn aan onderzoek naar de vocale dimensie van Tremor, ritual for oblivion, een transdisciplinair project dat dans, kalligrafie en zang combineert. Hiervoor wenden ze zich tot de figuur van Hildegard von Bingen, componiste, mystica en visionaire uit de vroege middeleeuwen en stellen ze zich de vraag: "Hoe kunnen de poëzie en liederen van Hildegard von Bingen inspiratie bieden voor het creëren van een hedendaags zangritueel dat lichamelijke herinneringen, in woorden gebracht, opnieuw tot leven wekt om opnieuw verbinding te maken met de stroom van het leven?"