Jessica Feldman is een klank- en nieuwe-mediakunstenaar. In haar meest recente werk focust ze zich op de politieke implicaties en mogelijkheden van opkomende digitale technologieën; in het bijzonder hun vermogen om solidariteit te faciliteren of net te onderdrukken, en om creativiteit en arbeidspraktijken te herconditioneren. Haar werk bevindt zich vaak in of reageert op publieke of niet-commerciële ruimtes, en omvat sculpturen, interventies, geluidsinstallaties, zelfvernietigende circuits, video's en composities. Veel van haar stukken zijn site-specific, participatief en/of interactief, en behandelen de relaties tussen het lichaam, de media en intieme psychologische en gemeenschappelijke sociale dynamieken die aan het licht worden gebracht door hedendaagse controletechnieken of, alternatief, bevrijdingstechnieken. Recentere projecten deconstrueren, misbruiken of hacken opkomende mainstream technologieën (zoals AI en emotieherkenningssoftware) om de limieten van deze tools bloot te leggen en te reifiëren wat wezenlijk menselijk is en buiten digitale dataregistratie of kwantificering valt. Ander werk richt zich specifiek op klank- en luisterpraktijken als plekken van solidariteit en samenwerking (bijvoorbeeld audio-opnames van water van verschillende migratieroutes). Uiteindelijk gebruikt al haar werk het artistieke object als een katalysator voor sociale relaties.

Feldman's werk is internationaal uitgevoerd, geïnstalleerd en tentoongesteld in kunstgaleries, musea, concertzalen, openbare parken, straten, piepkleine kasten, boten, de metro van New York City en online. Locaties zijn onder andere Cité internationale des arts (Parijs), Kunstraum Niederösterreich (Wenen), Akademie Schloss Solitude (Duitsland), Socrates Sculpture Park, White Box, The Kitchen, LMAKProjects en Roulette (allemaal in NYC). Haar academisch onderzoek bestudeert de waarden en politiek die ingebakken zitten in affectieve luistersoftware/AI en is in het Engels en Frans gepubliceerd in internationale tijdschriften en geredigeerde bundels, zoals Sociologica, het International Journal of Communications en Transpositions: musique et sciences sociales. Ze is Assistant Professor / Enseignante-Chercheuse aan The American University of Paris. Ze heeft een MFA (Master of Fine Arts) in Intermedia Arts (Bard College) en een PhD op het gebied van Media and Cultural Studies (New York University) met een focus op opkomende technologie.